„Przestań kierować się wyobrażeniami! Pohamować popęd! Poskromić żądzę! Trzymać wolę na wodzy!”, Marcus Aurelius, IX.7

„Rozmyślania” powstały w ostatniej dekadzie życia cesarza (ok. 170–180 n.e.), głównie podczas wojen markomańskich na granicy imperium. Księga IX datowana jest na późny okres, prawdopodobnie po 170 r. n.e., gdy Marek przebywał w Sirmium lub na kampaniach w Panonii, planując operacje wojskowe. Nie ma precyzyjnej daty dla IX.7, ale całość to prywatne notatki do samodoskonalenia, spisane po grecku

To stoickie ćwiczenie duchowe, powtarzane jak mantra, by opanować umysł w codziennych wyzwaniach. Powstało w kontekście osobistych zmagań cesarza z pokusami, emocjami i presją władzy podczas wojen i epidemii dżumy (ok. 166–168 n.e.). Marek pisał je dla siebie, walcząc z wyobrażeniami (phantasiai), popędem i żądzami, by zachować wolę (hēgemonikon) pod kontrolą – typowe dla stoickiej ascezy w obliczu strat i rozczarowań.